Religie ging ‘publiek’ in de jaren tachtig in verschillende publieke sferen. De massamedia, sociale wetenschappers, politici en het ‘publiek’ in zijn algemeen begonnen meer aandacht te schenken aan religie. Religie verliet zijn toegeschreven plek in de private sfeer en gooide zich in de publieke arena van het morele en politieke debat. José Casanova, één van de nieuwe generatie sociologen die met een nieuw paradigma wil komen, constateert vier op het eerste gezicht ongerelateerde ontwikkelingen die religie de wereldpubliciteit gaven en die het opnieuw doordenken teweeg bracht van zijn plaats en rol in de moderne wereld: de islamitische revolutie in Iran, de opkomst van de beweging van Solidariteit in Polen, de rol van het katholicisme de Sandinista revolutie en in andere politieke conflicten doorheen Latijns-Amerika en de heropkomst van protestants fundamentalisme als een politieke kracht in Amerika.

Lees verder